Pazartesi , 11 Aralık 2017
Son Eklenenler
Anasayfa » Şehitler » Mustafa Çamran » Direniş ve İrfan Sembolü bir Şehid: Çamran
Direniş ve İrfan Sembolü bir Şehid: Çamran

Direniş ve İrfan Sembolü bir Şehid: Çamran

Bugün Şehid Çamran’ın şehadetinin yıl dönümü.Aynı zamanda özgür olma derdiyle yanan o güzel ruhunun da doğum günü. Ebedi hayatının başlangıcı,o çok arzuladığı Rabbi’ne komşu olduğu aziz günler.Şehid Çamran yaşamıyla,yaşattıklarıyla,tevazusuyla,cesaretiyle,kibirden ve bencillikten uzak olan o güzel kalbiyle gitti bu kirli dünyadan. Bu kirli dünyada,temiz kalmaya çalışanların gamını arttırarak,onları yalnız bırakarak gitti.

Ama onun takipçileri yalnızlığın ne değerli bir hazine olduğunu , yalnız olan insanın asıl dosta kavuşma aşkıyla daha fazla yandığını da Çamran’dan öğrenmişti.Öyle bir insandan bahsediyoruz ki kalbi sürekli Allah ile beraber,gönlü daima mazlumlardan yana ve şehadet uğruna yanıp tutuşan bir kalbe sahip.

Şehadete henüz kavuşamadığı savaşların birinden sonra özlemini şu sözlerle dile getiriyor;’Ben şehadetin saadetinden nasiplenemedim.Hayatta kalmaya,acı çekmeye yanıp yanıp dirilmeye,ciğerparelerimin ölü bedenlerine bakmaya ve cenazeleri arasında sabretmeye mahkumum.. Heyhat!’

“Şehit, bulunduğu döneme kanıyla şahitlik etmiştir” der üstad Şeriati. Çamran bulunduğu döneme en güzel şahitlik eden değil midir? Onun kanı bir çok acıya,zulme,mazlumiyete, aynı zamanda kalplerdeki inkılabi ruhlara,Allah aşkına,direniş ve cihad arzusuna şahid değil midir? Şehidin kanı bize şahit olduğu olayları şöyle anlatmıyor mu acaba; ‘Bütün bir ümmet uyurken ben uyanıktım.Onlar kör iken(veya görmek istemezken) ben acıyı iliklerime kadar hissediyordum.Benim İslam diye bir derdim vardı ve onu kurtarmak için en değerlimden, canımdan vazgeçtim.Ey İslam ümmeti uyan,kalk ve en değerlini sen de bu yola bağışla.’

Mazlumca yaşayan ve aynı zamanda mazlumca ölen bir şehid.Dünya’nın bütün maddi güzelliklerine sahip olabilecekken bu yolu boş ve beyhude bulan ,mazlumlar ve garipler için kalbi yanan şehid.Öyle bir şehid ki evi yetimhanedeki çocuklarla yan yana,yemeği ve sohbeti bu yetimlerle beraber.Öyle bir şehid ki cephede askerler sıcak güneşin altında savaşıyorlar diye kendisinde serinleme hakkı bulmayan şehid.

Acıyı,derdi ve kederi Allah’a ulaşmada nimet sayan ve onlarla bütünleşip onlarsız kendini ifade etmekten aciz kalan bir insan düşünün.Şehid Çamran’a göre yanmak bir işe yarayacaksa(Allah’a ulaştıracaksa) bundan daha büyük bir lezzet yoktu.Acıyı şöyle tarif ediyor aziz şehid;

‘Acı insanı kendine getirir.Varlığın hakikatini ona öğretir.Zayıflığın,faniliğin ve zavallılığın farkına vardırır.Elini gurur ve kibirden çektirir.Bencilliğin,egosunun ve gururunun manasını ona kavratır.’

İslam dini şahsi ve tek kişilik bir din olmayıp kişiye kendini düzeltme süreciyle beraber toplumsal sorumluluk da yükler. Marifet, kendinle beraber diğer insanları da aydınlatabilmek ve Allah yoluna adım attırmaktır.Ancak kalpteki o aşkı çevrene ulaştırabilmek için önce senin içindeki ışığı bulman gerekir.Aşık olman gerekir,aşık etmeden önce.Eğer aşık değilsen ve sözlerin riyakarlıktan nasiplenmişse,maşukunu hangi sıfat ve dille anlatabilirsin? Aşkının senedi olarak gözyaşını takdim eden Aziz Çamran,içindeki amansız alevle bir çok insanın sönük olan mumunu yakmış ve hayatlarını değiştirmiştir.Ömrünü bu aydınlık yol için feda etmiştir.Feda olma üzerine yazdığı şiiri tam da bunu tasdiklemiyor mu?

İrfanımı arttırmayacak acı ve kederlerin beni yakmasını istemiyorum.

Ebedi hayattan emin bir şekilde ölümün kucağına atlamak istiyorum.

İnsanlığın kemale doğru ilerleyişi uğruna değirmen taşı gibi ezilmek istiyorum.

Ümmeti İslam’ın bekası için kurban olmak istiyorum.’

İslam Cumhuriyeti’nin en zor günlerinde dimdik ,Allah’a dayanarak ayakta durdun ey şehid.Düşman güçlüydü,her şeye sahipti ama sizde olan o Allah’a güven ve muhabbet duygusundan nasipsizdi.Sizde olan direniş ruhundan , feda olma arzusundan bihaberdi.Ey şehid ölüm günün değil doğum günün kutlu olsun.Asıl doğduğun gün bugündür. Kurban oldun en güzele,en güzel yolda.Bu yol ki açtı cennetin kapılarını.Ama senin derdin ne cennetti ne cehennem. Asıl derdin Allah’a olan uzaklığındı.Bu uzaklığı da bedenini takdim ederek bertaraf ettin.

Ey şehid kutlu olsun şehadetin; öyle bir şehadet ki o yüce İmam Humeyni(r.a) buyuruyor;’  Çamran da artık yok; Çamran izzet ve azametle, İslam’a vefalı bir biçimde canını feda etti. Bu dünyada şerefi, öteki dünyada ise Allah’ın -cc- rahmetini sigortaladı; bizler ve sizler de bir gün gideceğiz. Çamran gibi ölünüz.’

Hem yaşamınla aydınlattın hem de şehadetinle aydınlatmaya devam ediyorsun nesilleri.Kanın yol gösteriyor arkadan gelecek olan şehadet erlerine.Sen yaşadın biz yaşadıklarını tasavvur edip yazmaktan aciziz ey şehid kabul eyle bizden. Ve Seyyidine izinden gittiğin Huseyn(a.s)’a bizlerden selam söyle.

Esselamu aleykum ve rahmetullah

islamivahdet.com

Kimler Neler Demiş?

İlk Yorum Hakkı Senin!

Bildir
avatar
wpDiscuz