Muhammed İkbal Lahorî

(9 Kasım 1877 – ö. 21 Nisan 1938), Pakistanlı İslam alimi, şair, filozof ve politikacı.

Şiirleri çağdaş Urdu ve Fars edebiyatı’nın en önemli yapıtlarındadır. Allâme İkbal olarak da bilinir. Hindistan’daki müslümanlarınbağımsızlık mücadelesini ilk defa dile getiren kişidir.

Vefatının yıl dönümü hatırına bir şiirini yayınlıyoruz.

ÂŞIKLARIN İMAMI

Âşıkların imamı, hem Betul’ün oğludur

Hem Resul bahçesinden, hürriyet servi odur

Allah Allah, besmele başında “ba”dır baba

“Büyük kurban”dır oğlu, o kurbana can feda

Milletler üstününün şehzade oğlu için
Ne de güzel deveydi sırtı o son Elçi’nin

Aşkın yüzü kızıldır onun kutlu kanından
Bu dize de güzeldir o mana ummanından

Resul’ün ümmetinde yeri hep ol Cenab’ın
Sanki “Kul Hüvallah”tır içinde hak Kitab’ın

Hayat boyunca iki güç hep var olmuş kesin

Bir Firavun bir Musa, bir Yezit bir Hüseyin

Daim zinde kalacak, Hüseyn ile hak yolu

Batıl zeval damgası yiyen ölüdür ölü

Hilafetin Kur’an’dan bağı koptuğu zaman

Hürriyet kadehine zehir ekildi o an

En hayırlı ümmetin en hayırlı cilvesi

Yağmur yüklü bir bulut gibi zulme kükredi

Geldi Kerbela’ya o,  yağdı, yağdı ve gitti

Harabeler üstüne nice laleler dikti

Zorbalığın kökünü mahşere dek kuruttu

Dalga dalga kanıyla gülistanlar yarattı

Hakkı korumak için toza, kana bulandı

Böylece tevhid evi o canana dayandı

Hedefinde saltanat onun olsaydı eğer

Onca çoluk çocukla, hiç eder miydi sefer

Düşmanının sayısı, çölün kumları kadar

Dostların sayısı kaç? Demeye ne gerek var!

Evet, oydu İbrahim ve İsmail’in sırrı
Yani onlar özetti, Hüseyin’se tefsiri

Azmi ve iradesi, sağlamdı dağlar kadar

Kıvrak, şuca, muzaffer, hak yolunda payidar

Dinin izzeti için kılıcını salladı

Dini korumak gibi bir tek hedefi vardı

Kul olmaz ki Allah’tan başkasına Müslüman
Firavunlar önünde eğilmez hiç bir zaman

Bu sırları Hüseyin kanıyla tefsir etti

Uyandırdı gafletler içindeki milleti

“La” kılıcını çekti, sahrayı Kerbela’da

Batıla kan kusturdu, daima bu dünyada

O, “İllallah” nakşını kızgın sahraya yazdı

Kurtuluş unvanını kalb-i şeydaya yazdı

Rumuz-i Kur’an’a biz, Hüseyni gözle baktık

Ateş-i suzanından, nice meşale yaktık

Şam’ın ihtişamı ve Bağdad’ın namı gitti

Gırnata’nın namağlup unvanı artık bitti

Mızrabıyla titriyor hala gönül telimiz

İmanımız diridir tekbirleriyle henüz

Ey saba, et merhamet âşıklar gurbetine

Gözyaşlarımızı al, götür pak türbetine

                                       Muhammed İkbal Lahorî

                                        Tercüme: Musa Aydın